เศรษฐศาสตร์ของการเชื่อมและการตัด

เศรษฐศาสตร์ของการเชื่อมและการตัด
ECONOMICS OF WELDING AND CUTTING

เอกสารอ้างอิง
Kathy Sinnes. (2018) WELDING HANDBOOK. TENTH EDITION. VOLUME 1. Welding and Cutting Science and Technology. American Welding Society. Miami. USA.
Consumable Materials Estimate.

ต้นทุนวัสดุ ประกอบด้วยต้นทุนของวัสดุเหล่านั้น ที่ใช้ในสถานที่ทำงานในขณะที่ทำการเชื่อม สำหรับกระบวนการเชื่อมที่มีโลหะเติม ปริมาณโลหะที่ deposited metal เป็นพื้นฐานสำหรับต้นทุนวัสดุทั้งหมด ต้นทุนรวมต่อปอนด์ (กิโลกรัม) ของโลหะเติมที่เติม (deposited) ไว้ มักใช้ในการประมาณการแทนต้นทุนต่อชั่วโมงคนงาน (cost per worker-hour), ต้นทุนวัสดุสิ้นเปลืองอื่น ๆ รวมถึงรายการเฉพาะกระบวนการ เช่น แก๊ส ฟลักซ์ backing rings หรือ strips และสารป้องกันเม็ดโลหะกระเด็น (anti-spatter compounds) แก๊ส รวมถึงแก๊สปกคลุม ในการเชื่อมอาร์กและการบัดกรีแข็ง และแก๊สที่ใช้สำหรับเชื้อเพลิง และออกซิเจนในการเชื่อม OAW การบัดกรีแข็ง และการบัดกรีอ่อน ฟลักซ์รวมถึง ฟลักซ์ที่ใช้ในการเชื่อมอาร์กใต้ฟลักซ์ (SAW) และการเชื่อม electroslag welding และการบัดกรีแข็ง การบัดกรีอ่อนม ปริมาณวัสดุสิ้นเปลืองที่จำเป็น และจำนวนงานที่จำเป็นในการผลิตสินค้าให้เสร็จสมบูรณ์ เป็นพื้นฐานในการประมาณการต้นทุน อาจประเมินชั่วโมงแรงงานได้จากรายการวัสดุที่ถูกต้อง และสรุปการปฏิบัติงานที่จำเป็นสำหรับการผลิตแต่ละชิ้น ผู้แปรรูปหลายรายพัฒนาวิธีปฏิบัติในการผลิตมาตรฐาน เพื่อให้สามารถกำหนดค่าแรงได้โดยตรงจากข้อกำหนดด้านวัสดุ

Bill of Materials.
ในการเตรียมการประมาณการต้นทุนการเชื่อม ผู้ประมาณต้องมีรายการของการเชื่อมแต่ละชิ้นในการประกอบ ประเภทการเชื่อม ขนาด และความยาวและรายการวัสดุทั้งหมดที่จำเป็นในการผลิตแนวเชื่อม สำหรับองค์กรที่ผลิตผลิตภัณฑ์ที่คล้ายกัน ในแนวปฏิบัติไม่กี่มาตรฐาน ผู้ประเมินต้องใช้วิจารณญาณน้อยลงในการเตรียมรายการวัสดุ และแปลงข้อกำหนดวัสดุเป็นการประมาณการแรงงาน อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้แปรรูปตามสั่งที่ผลิตสินค้าหลากหลายประเภท ผู้ประมาณต้องทราบขั้นต