การเชื่อมเหล็กกล้าเคลือบสังกะสี ต้องนำผิวเคลือบหรือไม่?
เมื่อทำการเชื่อมโดยไม่นำผิวเคลือบออก
สังกะสีจะระเหยเป็นไอเมื่อถูกความร้อนสูง (จุดเดือดประมาณ 907°C) ส่งผลให้เกิดปัญหา เช่น การเกิดฟองอากาศ (Porosity) ในแนวเชื่อม
การแตกร้าว (Cracking) และการลดทอนคุณภาพของแนวเชื่อม
นอกจากนี้ ไอระเหยของสังกะสีสามารถสร้างอันตรายต่อสุขภาพของผู้ปฏิบัติงาน
เนื่องจากอาจทำให้เกิดภาวะ Metal Fume Fever หากหายใจเอาไอเหล่านี้เข้าไป
เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาดังกล่าว
ข้อแนะนำตามข้อกำหนดของ American
Welding Society (AWS D19.0) และ American Galvanizers
Association (AGA) คือการนำผิวเคลือบสังกะสีในบริเวณที่จะทำการเชื่อมออกก่อน
โดยเฉพาะบริเวณแนวเชื่อมและพื้นที่โดยรอบประมาณ 25 มิลลิเมตร
นอกจากนี้ การใช้แก๊สปกคลุม (Shielding Gas) ที่เหมาะสม เช่น
อาร์กอนผสมคาร์บอนไดออกไซด์ (Ar-CO2) สามารถช่วยลดการเกิดข้อบกพร่องในแนวเชื่อมได้
หากไม่สามารถนำผิวเคลือบออกได้เนื่องจากข้อจำกัดทางเทคนิค
การใช้กระบวนการเชื่อมเฉพาะ เช่น Flux-Cored Arc Welding (FCAW) หรือ Metal Inert Gas Welding (MIG) อาจเป็นทางเลือกที่ดีกว่า
เพราะสามารถลดปัญหาการเกิดฟองอากาศและการแตกร้าวได้บางส่วน อย่างไรก็ตาม
การใช้วิธีนี้จำเป็นต้องใช้เทคนิคที่เหมาะสม เช่น การลดอัตราการป้อนลวดเชื่อม (Wire
Feed Speed) และเพิ่มความเร็วในการเชื่อม
ดังนั้น
แม้ว่าการเชื่อมเหล็กกล้าเคลือบสังกะสีจะสามารถทำได้โดยไม่ต้องนำผิว
แต่เพื่อให้ได้แนวเชื่อมที่มีคุณภาพและความปลอดภัยสูง การนำผิวเคลือบออกจึงยังคงเป็นแนวทางที่แนะนำในงานที่ต้องการมาตรฐานคุณภาพสูง
เอกสารอ้างอิง
American
Welding Society. (2019). Welding Zinc-Coated Steels: AWS D19.0-72 (R2019).
Miami, FL: American Welding Society.
American
Galvanizers Association. (2020). Designing for Hot-Dip Galvanizing: Best
Practices and Considerations. Centennial, CO: AGA.
Kou,
S. (2021). Welding Metallurgy (3rd ed.). Hoboken, NJ: Wiley. Lippold, J. C.
(2014). Welding Metallurgy and Weldability. Hoboken, NJ: Wiley.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น